Owczarek niemiecki długowłosy (langha-a r i g). Sierść jest znacznie dłuższa, przeważnie bardzo miękka. Zazwyczaj na grzbiecie tworzy się przedziałek. Podszycie występuje tylko na części lędźwiowej tułowia albo w ogóle go brak. Owczarki długowłose często wyróżniają się wąską klatką piersiową oraz wąską, wysmukłą kufą (mordą). Ze względu na znacznięv obniżoną przydatność użytkową owczarek taki nie jest pożądany.
Maść. Czarna z regularnymi brązowymi, żółtymi lub jasnoszarymi znaczeniami (podpalaniem); z czarnym czaprakiem; śniada; czarna i szara jednolita, albo z jaśniejszymi lub brązowymi znaczeniami. Mała biała plamka na piersi lub bardzo jasny kolor sierści na wewnętrznej stronie nóg są dopuszczalne, lecz niepożądane. Wierzchołek nosa powinien być czarny przy każdym umaszczeniu. Nieznaczna maska lub jej brak, żółte lub bardzo jasne oczy, jasne znaczenie na piersi i wewnętrznej stronie nóg, a także białawe pazury, rudy koniec ogona lub nieokreślone umaszczenie świadczą o niedostatecznej pigmentacji. Podszycie, z wyjątkiem psów czarno umaszczonych, zawsze jest koloru jasnoszarego. Ostateczne umaszczenie szczeniąt można określić dopiero po zakończeniu porostu włosów pokrywowych.
Wzrost. Wysokość w kłębie psa 62,5 cm, suki 57,5 cm. Dopuszczalne jest odchylenie w górę lub w dół do 2,5 cm.
Wady. Wszelkie braki obniżające przydatność użytkową, wytrzymałość i sprawność fizyczną, w szczególności cechy nie odpowiadające danej płci oraz niezgodne z naturą psa owczarskiego: obojętność, słaby układ nerwowy lub nadmierna pobudliwość, lękli-wość, osłabiona żywotność, brak chęci do wykonywania zadań. Jedno- lub dwustronne wnętrostwo i zbyt małe jądra. Słaba lub limfa-tyczna konstytucja lub brak wytrwałości. Wypłowiałe barwy uma-szczenia. Psy albinotyczne lub białe z czarnym wierzchołkiem nosa. Wzrost większy lub mniejszy od ustalonego we wzorcu. Wątła budowa, długonożność i przebudowany przód psa, za krótki tułów, zbyt lekka lub zbyt ciężka budowa, miękki grzbiet, stroma postawa kończyn, jak również wszelkie usterki hamujące swobodę ruchu i osłabiające wytrzymałość aparatu ruchu. Kufa (morda) za krótka, tępa, słaba, spiczasta lub zbyt wydłużona, przodo- lub tyłozgryz albo inne wady uzębienia. Zbyt miękkie, za krótkie lub za długie owłosienie i brak podszycia. Uszy wiszące, z załamanymi końcami, cięte lub stale źle trzymane. Ogon zakręcony, zwinięty w obwarzanek i w ogóle źle trzymany, skrócony lub szczątkowy od urodzenia.